Ieper in beeld

Het weer kan niet altijd tegenwerken..

IMaandag, het is best aardig weer om op pad te gaan. De Drechtstedelingen zijn na koffie en flap via het waterstaatkundig hoogstandje onder het water van de "Slag" onder water en weg gegaan op naar de, o wonder, mooie Belgische wegen. Ieper, hoe kom je er op.... maar toch. Het blijkt een bijzonder en best wel mooi stadje. Zwaar geteisterd in de eerste, en ook nog wel in de tweede wereldoorlog. Maar het was er vredig.

Een stadsbuschauffeur en ook die van een taxi stopt gewoon als je dreigt over te steken, ook daar waar geen zebrapad te zien is.

OLD TOM, is een Fawlty Towers-achtig hotel. Maar waar de waard een rustige doch slecht geschoren gastheer was. En dat voor die centen.

Tsja de jaren gaan tellen...

De auto kon in de beveiligde garage...

Old Tom blijkt een legende te zijn uit WOI. Hij bracht 's nachts, hoewel gesneuveld, de gewonden en gepanikeerde soldaten een pint bier. Als je goed luistert, dan hoor je hem nog diep in de nacht door de Menenpoort sluipen, de bierglazen zacht rinkelend met zich mee torsend.

Maar dit alles natuurlijk geheel terzijde. 

Na een luchtige pannenkoek met bruine suiker hebben we de jacht geopend op de e-bike.  Geheel in stijl en niet veel goeds voorspellend voor de fietstochten, koste het wel moeite de juiste weg naar de fietsenmaker te vinden.

Maar grote verbazing opwekkend kon Cees, ja die, wist met zijn smartfoon en Google maps de juiste plek te traceren.

Het diner bestond uit een gebakken visje met frites en sla. Want de pensionado anno 2019 moet op de kleintjes letten.

De zeer druk bezochte plechtigheid in de Poort, waar de Last Post geblazen werd en de serene rust verbroken werd door het angstaanjagende geluid van een doedelzak was indrukwekkend om een keer mee te maken.

Elke overeenkomst met natuurlijke personen en situaties berusten op louter toeval........

Morgen dus fietsen......