Graven in/uit het verleden..

Mededeling vooraf: het lukte niet om foto's aan deze Blog toe te voegen. Geen idee hoe het kan, maar de IPad techniek staat het niet toe. Of het programma is niet goed meer. Andere jaren ging het wel, oorzaak? Onbekend

Desondanks was de tekst leesbaar, hoewel het niet voor iedereen leesbaar was, maar ja we zijn dan ook goedwillende amateur schrijver...

De dinsdag kozen we uit om de Ieperboog te gaan fietsen. Zo rond de 40 km, is best aardig om te doen. E-bikes gehuurd bij het Iepertje, een winkel van Sinkel in de buurt van Old Tom. Overigens liet oom Tom niet van zich horen vannacht, hij kan ook overstemd zijn geworden door bepaalde niet nader te definiëren slaapgeluiden, als je begrijpt wat ik bedoel.

Prima fietsjes waarbij Kees ook gezwicht is voor de elektrische ondersteuning, ofschoon hij wel beweerde om de laagste stand te benutten om toch iets van lichamelijke belasting te hebben.... tsja, het is maar hoe je het noemt.

Het was een interessante tocht langs de droevige geschiedenis van meer dan 100 jaar geleden.

De start was zoals te doen gebruikelijk chaotisch omdat de Kezen aan het kaartleesvermogen van de Travelmanager meenden te moeten twijfelen en gingen meedenken. In opperste wanhoorp klampte Kees een niets vermoedende Vlaamse voorbijganger aan om de weg te vragen terwijl we reeds op het goede spoor zaten. De Ieperboog.

Een eerste stop was bij het monument van de schrijver van het beroemde gedicht In Flanders Field...

John McCrae

Uiteindelijk waren we op de goede weg. Van een van de trioleden was zijn ene hoorapparaat defect en bij de andere de batterij bijna leeg. Nutteloze wetenschap dat niet verbreid zou hoeven te worden, ware het niet dat soms door die persoon doorgereden werd terwijl er twee wanhopig schreeuwend probeerden hem op andere gedachten te brengen. Een wonder dat we gedrieën gelijktijtijdig weer in Ieper aan kwamen.

Er zijn veel gedenkplaatsen onderweg. Veel grote en kleine ere begraafplaatsen en monumenten stonden langs de route.

Als je nog geen pacifist bent dan leer je het hier wel worden. De waanzin van de 'slachtvelden' waar vele slagen geleverd zijn, soms voor een paar meter winst. De Ieperboog is een groot vier jaar durend slagveld geweest. Waanzin, weerzinwekkende absurdistische krijgskunst.
Miljoenen jonge gasten in de kracht van hun leven bewust door eigen generaals over de kling gejaagd. (Mag ik zeggen want ik ben nooit in dienst geweest....) ook de bevolking heeft zwaar te lijden gehad. We kwamen ook langs een monument voor de "Les Pépères"' oude mannen uit Bretagne en Normandië, die het slachtoffer werden van de eerste gasaanval.... later hebben de nabestaanden een monument opgericht en daar ook enkele zgn Dolmen uit hun thuisomgeving geplaatst.

Vele generaties zijn verloren gegaan.

Tot zover onze missie van deze week.

Verder zullen we ons bezig houden met de zegeningen van het leven in een vredig Europa... Totaal relaxed fietsen, museumpje kijken en ander vermaak voor drie jongere ouderen, waarvan er twee moesten wennen aan andere balans van het rijden met ondersteuning in het voorwiel, maar het rijdt als een speer. Kees miste wel de diesellucht van zijn VW tje en het rinkelend geluid van zij cilinders, maar alles went.

Morgenochtend regent het, alternatief programma, morgenmiddag op de pedalen....